วัดระฆังโฆสิตาราม
วัดระฆังโฆสิตาราม เป็นวัดโบราณ ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ วัดบางหว้าใหญ่ ในสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงอาราธนาพระเถระมาประชุมและชำระพระไตรปิฎก ซึ่งอัญเชิญ มาจากนครศรีธรรมราชที่วัดระฆังโฆสิตารามนี้ ต่อมาในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬโลกมหาราช โปรดให้ขุดสระ แล้วรื้อพระตำหนักและหอนั่งทางด้านตะวันตกของพระอุโบสถเก่า (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งพระวิหาร) มาปลูกลงในสระทำหอไตรเป็นรูปเรือน ๓ หลังแฝด กลางน้ำ ระหว่างการขุดสระมีการยุดพบระฆังโบราณ มีเสียงดังกังวาน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้นำไปไว้ที่หอระฆังที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และโปรดให้สร้างระฆังขึ้นใหม่ ๔ ลูก พร้อมกับสร้างหอระฆัง ในการนี้จึงพระราชทานนามวัดว่า วัดระฆังโฆสิตาราม สถานะและที่ตั้ง วัดระฆังโฆสิตาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรมหาวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ ๒๕๐ ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ ๓๑ ไร่ ๑ งาน ๑๓ ตารางวา ที่มา : วัดระฆังโฆสิตาราม. (๒๕๖๔). ใน พระอารามหลวง เล่ม ๑. (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (น.๒๒๘-๒๓๑). กรมการศาสนา.
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ลิงค์ข้อมูลในระบบ Matrix