วัดนางชีโชติการาม
วัดนางชี เป็นวัดโบราณ สร้างสมัยอยุธยา มีหลักฐานยืนยัน คือ พระประธานในพระอุโบสถ และพระพุทธรูปในพระวิหาร เป็นศิลปะสมัยอยุธยา ตามตำนานเล่าว่า เจ้าพระยาพิชัยมนตรีได้สร้างร่วมกับพระยาฤาชัยณรงค์ และออกหลวงเสนาสุนทร สร้างเนื่องจากแม่อิ่มลูกสาวเจ้าพระยาชัยมนตรี ป่วยอย่างไม่รู้สาเหตุ จนกระทั่งชีปะขาวมานิมิตเข้าฝันให้เจ้าพระยาพิชัยมนตรีแก้บนโดยให้ลูกสาวบวชชี ดังนั้น เมื่อแม่อิ่มหายป่วย เจ้าพระยาพิชัยมนตรีจึงให้ลูกสาวบวชชี พร้อมกับสร้างวัด จึงเรียกว่า วัดนางชี ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้าง สมัยรัชกาลที่ , พระยาโชฎึกราชเศรษฐี ได้ดัดแปลงและแก้ไขรูปทรงพระอุโบสถ พระวิหาร ให้เป็นศิลปกรรมแบบจีน ประดับด้วยเครื่องเคลือบ และนำตุ๊กตาหินแบบจีนและหินปูทางเดินมาจากเมืองจีน เพื่อมาทำการบูรณปฏิสังขรณ์ เมื่อสร้างเสร็จ ได้ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬโลกมหาราช เป็นพระอารามหลวง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๓ พระยาราชานุชิต (จอง) ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดนี้อีกครั้ง สถานะและที่ตั้ง วัดนางชี เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ ๓๒๑ แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ ๑๑ ไร่ ๑ งาน วัดนางชี . (๒๕๖๔). ใน พระอารามหลวง เล่ม ๑. (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (น.๒๔๓-๒๔๖). กรมการศาสนา.
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ลิงค์ข้อมูลในระบบ Matrix