วัดป่าเลไลยก์ เป็นวัดโบราณ เดิมชื่อว่า วัดลานมะขวิด สันนิษฐานว่าสร้างก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาชื่อว่า วัดเลไลยก์ หรือ วัดป่าเลไลยก์ เนื่องจากมีพระพุทธรูปสำคัญ คือ พระปางปาลิไลยกะ หรือเรียกว่า หลวงพ่อโต ตามหลักฐานปรากฎอยู่ในบันทึก และในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผน เป็นวัดที่นางพิมพิลาไลยหรือนางวันทอง ได้มาทำบุญ ชาวบ้านเรียกว่า วัดป่า สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยที่เมืองสุพรรณบุรี มีความรุ่งเรืองในอดีต มีข้อความอ้างอิงในพงศาวดารเหนือกล่าวว่า พระเจ้ากาแต ได้มาบูรณะวัดแห่งนี้ในปีพุทธศักราช ๑๗๒๔ สมัยรัชกาลที่ ๕ ทรงผนวชและเสด็จธุดงค์มาพบวัดแห่งนี้ซึ่งอยู่ในสภาพรกร้าง ทรุดโทรม เมื่อพระองค์ทรงเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ไปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะต่าง ๆสมัยรัชกาลที่ ๖ ได้รับยกฐานะเป็นพระอารามหลวง เมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๖๒ สถานะและที่ตั้ง วัดป่าเลไลยก์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ ๒๔๙ หมู่ที่ ๒ ตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ ๔o ไร่ ๓ งาน ๕๖ ตารางวา ที่มา : วัดป่าเลไลยก์. (๒๕๖๔). ใน พระอารามหลวง เล่ม ๒. (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (น.๓๙๑-๓๙๓). กรมการศาสนา.
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
ลิงค์ข้อมูลในระบบ Matrix