การพัฒนากระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของระบบการขนส่งของอากาศไทย
The Development of Technology Transfer Process for Increasing Effectiveness of Thai Aviation System
สุจิตรา สันธนาภรณ์
การขนส่งทางอากาศ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์สภาพปัญหาของกระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยี การขนส่งทางอากาศของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านสิ่งแวดล้อม (ในช่วงปี พ.ศ. 2547 - 2557) 2) พัฒนากระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศ และการปรับตัวขององค์กร และ 3) จัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายพร้อมมาตรการในการพัฒนากระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศที่มีประสิทธิภาพให้แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญของสายการบิน ท่าอากาศยาน และการควบคุมจราจรทางอากาศ จำนวน 101 ราย ผู้บริหารภาครัฐและองค์กรกำกับดูแล จำนวน 22 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ การวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ แล้วสอบทานความถูกต้องด้วยวิธีสามเส้า ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัญหาของกระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านสิ่งแวดล้อม (ในช่วงปี พ.ศ.2547 - 2557) มี 8 ด้าน ได้แก่ 1) ปัญหาความสามารถทางเทคโนโลยีขององค์กร 2) ปัญหาเทคโนโลยี 3) ปัญหาช่องทางการถ่ายทอดเทคโนโลยี 4) ปัญหาข้อผูกพันด้านสิ่งแวดล้อมขององค์กร 5) ปัญหาความสามารถถ่ายทอดและดูดซับเทคโนโลยี 6) ปัญหาความตระหนักรู้ต่อเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศที่ยั่งยืน 7) ปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างกัน และ 8) ปัญหามาตรการส่งเสริมของภาครัฐ 2. กระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศที่ยั่งยืน และการปรับตัวขององค์กรที่ยั่งยืน มี 7 ขั้นตอน คือ 1) เริ่มต้น 2) การได้มาซึ่งเทคโนโลยี 3) ปรับให้เข้ากับสภาพองค์กรและเตรียมแผนถ่ายทอด 4) ถ่ายทอดเทคโนโลยี 5) ใช้เทคโนโลยี 6) ประเมินผล และ 7) ขยายผล 3. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายพร้อมมาตรการ ในการพัฒนากระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีการขนส่งทางอากาศให้มีประสิทธิภาพให้แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้แก่ 1) ควรใช้มาตรการ หลายกลุ่มเพื่อส่งเสริมการถ่ายทอดเทคโนโลยี ทั้งมาตรการกลุ่มเศรษฐศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตั้งกองทุนจัดการสิ่งแวดล้อม การลดหย่อนภาษีสำหรับจัดหาเทคโนโลยีใหม่ และมาตรการกลุ่มสร้างแรงจูงใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งการรณณรงค์สร้างจิตสำนึกสาธารณะ การทำคาร์บอนฟุตพริ้นท์ รวมทั้งเพิ่มมาตรการกลุ่มใหม่ๆ ที่เน้นการสื่อสารและความร่วมมือกันโดยเฉพาะการสร้างเครือข่าย การมีส่วนร่วม และกระบวนการเรียนรู้ และ 2) ส่งเสริมการบูรณาการระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และสถาบันวิชาการ และสนับสนุนให้เอกชนดำเนินมาตรการเชิงรุกด้วยตนเอง คำสำคัญ : กระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยี การขนส่งทางอากาศที่ยั่งยืน นโยบายสาธารณะ
The purposes of this research were: 1) to analyze the problems of technology transfer process of Thai aviation with an emphasis on environment (during the year 2004–2014) 2) to develop the process of technology transfer process of aviation and adaptation of the organization and 3) to propose policy and measures to develop the efficient technology transfer process of aviation to the related organizations. The research sample group included 101 executives and experts from airlines, airports and air traffic control and management, and 22 government administrators and supervisory organizations. The research instruments involved questionnaires and semi-structured interviews. Data were statistically analyzed using multiple regression analysis and triangulation. The research findings revealed as follows. 1. The problems of technology transfer process of Thai aviation with an emphasis on environment (during the year 2004–2014) were comprised of 8 aspects: 1) technological capability 2) technological obstacles 3) channel of technology transfer channel 4) commitment on organizational environment 5) technology transfer and absorption 6) awareness of sustainable aviation technology 7) relationship and 8) Government’s measures for promotion. 2. The process of sustainable technology transfer of aviation and the sustainable adaptation of the organization consisted of 7 steps, i.e., 1) the beginning 2) the obtaining of technology 3) adaptation to the organization and preparation of plan transfer 4) transfer of technology 5) use of technology 6) evaluation and 7) extension of results. 3. The proposed policy and measures to develop the efficient technology transfer process of aviation to the related organizations were found as follows: 1) using multiple group measures to encourage technology transfer either economics measure through establishing the “Environmental Funds”, tax exemption for the new technology procurement, or group measures for motivation focusing on public awareness campaign, preparation of “carbon footprint” as well as addition of new groups of measures emphasizing communication and cooperation, in particular networking of involvement and learning process and 2) promoting the integration among the public sectors, private sectors and academic institutes, and supporting private sectors to implement the “proactive measures” by themselves. Keywords: Technology Transfer Process, Sustainable Aviation, Public Policy
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
พัชรินทร์ สิรสุนทร
ดิเรก ปัทมสิริวัฒน์
ลิงค์ข้อมูลในระบบ Matrix
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
การจัดการเทคโนโลยี