ความสัมพันธ์ของหลักภิกขุอปิหานิยธรรม 7 กับการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
Relationship between the seven Bhikkhu aparihanipadhamma and temple edministration in Bang Phlat district, Bangkok
พระมหาชัยทัต ขันธสิกรรม
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของหลักภิกขุอปริหานิยธรรม 7 กับการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 2) ศึกษาความสัมพันธ์ของหลักภิกขุอปริหานิยธรรม 7 กับการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร และ3) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคของการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ พระภิกษุสามเณรในวัดเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร จำนวน 258 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม มาตรประมาณค่า 5 ระดับและแบบตรวจสอบรายการ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักภิกขุอปริหานิยธรรม 7 กับการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวม มีการนำมาใช้อยู่ในระดับมาก และการบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร โดยภาพรวมมีความสำเร็จอยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยด้านตั้งใจว่าเพื่อนภิกษุสามเณรซึ่งเป็นผู้มีศีลยังไม่มาสู่อาวาสขอให้มา ที่มาแล้วขอให้อยู่เป็นสุข ด้านการไม่ลุอำนาจ ด้านไม่บัญญัติสิ่งที่มิได้บัญญัติไว้ (อันขัดต่อหลักการเดิม) และด้านหมั่นประชุมกันเนืองนิตย์มีความสัมพันธ์การบริหารวัดในเขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร 3) ปัญหาและอุปสรรคพบว่า พระสงฆ์บางรูปไม่เห็นความสำคัญในการประชุม พระสังฆาธิการส่วนใหญ่มีภาระหน้าที่หลายด้าน มีความเคารพตามลำดับอาวุโส แต่จะให้ความสำคัญกับคำสอนน้อย วัดในเขตบางพลัด มีกฎระเบียบที่ค่อนข้างมาก สำหรับรับพระอาคันตุกะเข้าสังกัดอันเนื่องมากจากมีพระปลอมมากขึ้น จึงวางใจได้ยาก
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
สุรศักดิ์ โตประสี
ลิงค์ข้อมูลในระบบ Matrix
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต